Σάββατο 2 Ιουλίου 2011

Special Olympics 2011

Εθελόντρια στα Special Olympics Αθήνα 2011…σίγουρα δε περίμενα πως θα είναι όπως οι Ολυμπιακοί ή οι Παραολυμπιακοί αλλά σίγουρα περίμενα το «είναι» να είναι λίγο καλύτερο από το «φαίνεσθαι».
Το κυριότερο σε αυτούς τους αγώνες είναι οι ίδιοι οι ΑΘΛΗΤΕΣ (τα κεφαλαία όχι τυχαία γιατί πραγματικά δεν έχω ξαναδεί ανθρώπους να παλεύουν με τόσο πάθος και τόση αγάπη γι αυτό που κάνουν και να έχουν την αντοχή μετά από τόση κούραση να μας χαιρετάνε όλους,να μας αγκαλιάζουν και να δείχνουν πόσο χαρούμενοι είναι με κάθε τρόπο) αλλά η διοργάνωση θα έλεγα πως έγινε κάπως πρόχειρα…κυρίως όσον αφορά διαφήμιση αλλά και οργάνωση. Χθες και σήμερα με ρωτάγανε ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ! Κανένα κανάλι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων δεν ασχολήθηκε με το θέμα. Δε ξέρω αν είναι επειδή δε «πουλάει» αλλά σίγουρα μέσα στις τόσες αηδίες που προβάλλουν θα μπορούσαν να δείξουν κάτι τόσο όμορφο!
Πραγματικά δε θα αναφερθώ ούτε στις στολές ούτε στο φαγητό…δε πήγαμε γι αυτά εκεί. Οσοι είναι εθελοντές ξέρουν τι εννοώ. Με στεναχωρεί να βλέπω άδεια στάδια τη στιγμή που σίγουρα υπάρχει κόσμος εκεί εξω που θα ήθελε να παρευρεθεί αλλά δε το γνωρίζει.

Σήμερα μια μητέρα αθλήτριας είχε έρθει να δει την κόρη της που αγωνιζόταν. Μικρή σημασία έχει αν έχασε ή αν κέρδισε…ήταν ΠΕΡΗΦΑΝΗ! Και μαζί της ένιωσα κι εγώ περήφανη που είμαι εκεί…για κάθε φορά που χειροκρότησα και για κάθε φορά που φώναξα…τι σημασία έχει η χωρα προέλευσης και τόσα άλλα; Σημασία έχουν αυτά τα μεγάλα χαμόγελα! Χριστέ μου τι είναι αυτό που έχουν και σου δίνουν και σε κάνει να νιώθεις τόσο όμορφα;

Οι εθελοντές αυτής της διοργάνωσης εδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό...δε θα ξεχάσω τη στιγμή που στο στίβο κι ενώ ένας αθλητής πάλευε να τερματίσει γονάτισαν στο τέρμα και με χειροκροτήματα και νοήματα τον στήριζαν...και τερμάτισε! Μπράβο σας παιδιά!

Θα κρατήσω κάποιες στιγμές από αυτούς τους αγώνες …κυρίως όμως θα κρατήσω την ζεστασιά που ένιωσα εκεί. Μακάρι να είχαμε δώσει λιγότερα σε κάποια πράγματα και περισσότερα σε αυτούς τους αθλητές…μόνο αυτό. Το αξίζουν!
Σας ευχαριστώ που ήμουν κι εγώ μέσα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου