Το καλοκαίρι έφυγε …

Πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη…πάει κι αυτό το καλοκαίρι…τελείωσε μ ένα υπέροχο «μπλε φεγγάρι». Σούνιο, Τσανακλίδου – Τσαλιγοπούλου, θάλασσα, βουνό και ένα υπέροχα φωτισμένο μνημείο να προσπαθεί να κλέψει το φως από το πανέμορφο φεγγάρι . Η Τσανακλίδου έκλεισε τη βραδιά με το «χάρτινο το φεγγαράκι»..σαν να μην έφτανε το «αληθινό» φεγγάρι που στόχευε στις καρδιές…λες και δεν ήταν αρκετό το να κρατάς μια συσκευή περιμένοντας κάτι μικρό να έρθει.. («αν με πίστευες λιγάκι θα ‘ταν όλα αληθινά»). Όπως και αν έχει όμως το καλοκαίρι μας αποχαιρέτησε χαρίζοντας μας απλόχερα μια υπέροχη βραδιά.

Πως περνάει έτσι ο καιρός ρε γμτ; Ελπίζω όλοι μα όλοι να περάσατε υπέροχα, αντίθετα με τις προσδοκίες ότι φέτος όλα θα ήταν μαύρα. Ε όχι!
Τι έμεινε λοιπόν από αυτό το καλοκαιράκι ; Φυσικά ΔΕ θ αναφερθώ στις εκλογές και στα λοιπά ανόητα που ακούμε από το πρωί μέχρι το βράδυ (έλεος πια …τόσο μαζόχες είμαστε όλοι που δε κλείνουμε καθόλου το χαζοκούτι;;;!).
Ένα υπέροχο καλοκαίρι…ναι, ναι με λίγα λεφτά αλλά με καλή διάθεση όλα λύνονται. Παρέες μαζεμένες σ ένα σπίτι κοντά σε θάλασσα και όπου βγει.
Δε θέλω ρε παιδάκι μου άλλη γκρίνια και αυτό έρχεται από κάποια που συχνά γκρινιάζει. Ναι το παραδέχομαι .Φταίει ο ωροσκόπος μου.

Αν είναι κάτι που μπορείς να κάνεις το καλοκαίρι είναι να είσαι ο εαυτός σου …άνετα όμως. Να φοράς ό,τι γουστάρεις και γενικά ν αλητεύεις. Με λίγα και με πολλά αν θες πάντα θα περνάς καλά. Κάνοντας μια συζήτηση μ ένα φίλο με τον οποίο ανήκουμε στην ίδια κατηγορία ανθρώπων που ποτέ δε γουστάραμε τα club/bars αλλά τους ανοιχτούς χώρους με μπυρίτσα στο χέρι και καλή παρέα λέγαμε ότι επιτέλους αρχίζουν να καταλαβαίνουν όλοι ότι δε χρειάζεσαι ούτε τα ντεσιμπέλ ούτε τους μεγάλους λογαριασμούς για να απολαύσεις ένα βράδυ καλοκαιριού (ή χειμώνα) στην Ελλάδα. Ρε σεις σκεφτείτε λίγο…ζούμε σε μια χώρα με απίστευτα μέρη…λες και δεν έχουμε που να πάμε στριμωχνόμαστε σε λίγα τετραγωνικά με τον διπλανό να μας χουφτώνει και όχι τίποτα άλλο να μη το κάνει και επίτηδες! Έλεος … απολαύστε τη χώρα μας…τις παρέες σε μέρη όπου στην τελική μπορείς και να συζητήσεις (ναι, ναι γίνεται κι αυτό σε βραδινή έξοδο!)

‘Ήδη έχουν αρχίσει να μας βομβαρδίζουν για το πόσο χάλια θα είναι ο φετινός χειμώνας, θα έρθουν λοιμοί και καταποντισμοί, ο πυρήνας της γης θα σταματήσει να γυρνάει , όλοι οι πλανήτες θα βάλουν στόχο την πλ. Συντάγματος και ο κόσμος θα καταστραφεί το Δεκέμβρη. Ναι…οκ…τι θα λέγατε μέχρι να γίνουν όλα αυτά να κλείναμε τα ρημαδο-ραδιόφωνα και τις κωλο-τηλεοράσεις…ν αφήναμε τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς να μαλλιοτραβιούνται μόνοι τους και εμείς απλά να ζούσαμε τη στιγμή μας; Την κάθε μας στιγμή… ή έστω όσες περισσότερες μπορούμε.

Αυτή είναι η ευχή μου για το χειμώνα που έρχεται..μη μασάτε. ‘Όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα αν το θέλουμε και το πιστεύουμε…