RIGHT NOW

Κάνοντας μια συζήτηση πάνω στο προηγούμενο κείμενο προσπαθούσα να σκεφτώ πως μπορείς να πεις κάτι που σκέφτεσαι σε κάποιον που δεν εννοεί ν ακούσει.
Τώρα αν ο λόγος που δεν ακούει είναι γιατί δε νοιάζεται ...ε τον στέλνεις στο καλό και προχωράς.
Αν όμως ο λόγος είναι γιατί έχει ήδη φτιάξει στο μυαλό του και τί θες να πεις αλλά και τί νιώθεις τα περιθώρια είναι λίγα αλλά υπάρχουν...
οπότε ή το παλεύεις ή αποχωρείς από τη μάχη. Τώρα αν είσαι λίγο πεισματάρης το τραβάς.

Σκεφτόμουν πως ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι σε κάποιον που δεν ακούει είναι απλά γράφοντας το.
Απο εκεί και πέρα είναι στο χέρι του αν θα το διαβάσει ...και κυρίως αν θα διαβάσει "ανάμεσα στις γραμμές" γιατί τα πιο βαθιά νοήματα και σκέψεις είναι εκεί.

Αν, για παράδειγμα τώρα ... προσπαθείς συνεχώς να πεις σε κάποιον θέλω "αυτό" , όπου "αυτό" μπορεί να είναι σχέση ή φιλία ίσως τα πράγματα να είναι πιο απλά...
πάμε όμως στην περίπτωση όπου αυτό που θες και συνήθως ο άλλος και δυσκολεύεται να το πιάσει (ειδικά αν έχεις πέσει στον ξερόλα που περιέγραφα στο προηγούμενο κείμενο)
αλλά και εσύ να το πεις ,είναι κάτι λίγο πιο "ελεύθερο" βρε παιδί μου ,γιατί πολύ απλά εως εκεί μπορείς να δώσεις αλλά και να δώσει τί κάνεις;
Ο Α. πρότεινε κουβέντα στα ίσα...ναι αν πετύχει σφύρα μου...ο Κ. σκηνή από τους "απαράδεκτους" (έλεος βρε μωρό μου!!!) ...καμιά πιο ρεαλιστική πρόταση;
Ίσως από εσένα όπου αναφέρομαι κιόλας;




*Α, και σε περίπτωση που ακόμα δε κατάλαβες...αυτό το τραγούδι το θυμάσαι;

RIGHT NOW
(Mann / Sigman)
Mel Tormé


Right now, let me take you by the hand
Right now, put your lips at my command
Right now, fly me onto lovers’ land
Baby, don’t you leave me at the post
Kiss me, let me feel it coast to coast
Right now, baby, need your love the most

You have set my soul on fire
Only you can satisfy this great desire

Right now, let the whole world break in two
Right now, stars will tumble from the blue
Right now, just as long as I’m with you

Right now, it’s the time and it’s the place
Right now, for a ride through outer space
Right now, let me have that wild embrace

You have set my soul on fire
Only you can satisfy this great desire

One time, let the wine of love flow free
One time, be the lover you can be
Right now, come and give yourself to me

You don't know me

Τελικά ένα απο τα πράγματα που με κάνουν πραγματικά να θυμώνω είναι να νομίζει ο άλλος ( ο οποιοσδήποτε "άλλος") οτι σε γνωρίζει καλά και να φέρεται αναλόγως.
Να νομίζει οτι ξέρει τί σκέφτεσαι , τί ζητάς από σένα και απο αυτόν...χωρίς φυσικά να έχει μπει καν στον κόπο να σε ρωτήσει βρε αδερφέ...για τους τύπους έστω.

Μπορώ να είμαι κάθετη σε αυτό...μην νομίζεις οτι γνωρίζεις τί σκέφτομαι...πέφτεις έξω. Αν εξαιρέσω 2-3 ανθρώπους στη ζωή μου που πραγματικά μάτωσαν μέχρι να μπουν στο μυαλό μου
όλοι οι υπόλοιποι υποθέτουν και 9 στις 10 πέφτουν έξω. Φυσικά και δε μ ενδιαφέρει για τους απλούς γνωστούς...εκεί το επιδιώκω κιόλας. Δε θέλω πολλά πολλά με την ψυχή μου.
Θυμώνω με αυτούς τους λίγους (αυτούς τους λίγους που ο καθένας μας αφήνει να πλησιάσουν) που νομίζουν οτι γνωρίζουν τί ειναι καλό για μένα..οτι κάποια στιγμή θα καταλάβω...ε αει .... μη το πω.

Τί μαλακία κι αυτή ε; Υπάρχει πραγματικά πιο ηλίθια ατάκα από αυτή " εγώ ξέρω τί είναι καλό για σένα" ...πραγματικά τράβα κάνε ένα κρύο ντους και ξαναέλα...ποιός είσαι που ξέρεις τί είναι καλό
για μένα;Και συγνώμη αλλά ποιος σε διόρισε παντογνώστη; Γιατί για να γνωρίζεις τί είναι καλό για τον άλλον ξέρεις τα πάντα γύρω από αυτόν και το μέλλον του...(βρε λες να έχω τέτοιο άτομο στη ζωή μου και
να μη το εκμεταλεύομαι;;! nope...don't think so).

Ρώτα με...τόσο δύσκολο είναι;

Το καλοκαίρι έφυγε …

Πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη…πάει κι αυτό το καλοκαίρι…τελείωσε μ ένα υπέροχο «μπλε φεγγάρι». Σούνιο, Τσανακλίδου – Τσαλιγοπούλου, θάλασσα, βουνό και ένα υπέροχα φωτισμένο μνημείο να προσπαθεί να κλέψει το φως από το πανέμορφο φεγγάρι . Η Τσανακλίδου έκλεισε τη βραδιά με το «χάρτινο το φεγγαράκι»..σαν να μην έφτανε το «αληθινό» φεγγάρι που στόχευε στις καρδιές…λες και δεν ήταν αρκετό το να κρατάς μια συσκευή περιμένοντας κάτι μικρό να έρθει.. («αν με πίστευες λιγάκι θα ‘ταν όλα αληθινά»). Όπως και αν έχει όμως το καλοκαίρι μας αποχαιρέτησε χαρίζοντας μας απλόχερα μια υπέροχη βραδιά.

Πως περνάει έτσι ο καιρός ρε γμτ; Ελπίζω όλοι μα όλοι να περάσατε υπέροχα, αντίθετα με τις προσδοκίες ότι φέτος όλα θα ήταν μαύρα. Ε όχι!
Τι έμεινε λοιπόν από αυτό το καλοκαιράκι ; Φυσικά ΔΕ θ αναφερθώ στις εκλογές και στα λοιπά ανόητα που ακούμε από το πρωί μέχρι το βράδυ (έλεος πια …τόσο μαζόχες είμαστε όλοι που δε κλείνουμε καθόλου το χαζοκούτι;;;!).
Ένα υπέροχο καλοκαίρι…ναι, ναι με λίγα λεφτά αλλά με καλή διάθεση όλα λύνονται. Παρέες μαζεμένες σ ένα σπίτι κοντά σε θάλασσα και όπου βγει.
Δε θέλω ρε παιδάκι μου άλλη γκρίνια και αυτό έρχεται από κάποια που συχνά γκρινιάζει. Ναι το παραδέχομαι .Φταίει ο ωροσκόπος μου.

Αν είναι κάτι που μπορείς να κάνεις το καλοκαίρι είναι να είσαι ο εαυτός σου …άνετα όμως. Να φοράς ό,τι γουστάρεις και γενικά ν αλητεύεις. Με λίγα και με πολλά αν θες πάντα θα περνάς καλά. Κάνοντας μια συζήτηση μ ένα φίλο με τον οποίο ανήκουμε στην ίδια κατηγορία ανθρώπων που ποτέ δε γουστάραμε τα club/bars αλλά τους ανοιχτούς χώρους με μπυρίτσα στο χέρι και καλή παρέα λέγαμε ότι επιτέλους αρχίζουν να καταλαβαίνουν όλοι ότι δε χρειάζεσαι ούτε τα ντεσιμπέλ ούτε τους μεγάλους λογαριασμούς για να απολαύσεις ένα βράδυ καλοκαιριού (ή χειμώνα) στην Ελλάδα. Ρε σεις σκεφτείτε λίγο…ζούμε σε μια χώρα με απίστευτα μέρη…λες και δεν έχουμε που να πάμε στριμωχνόμαστε σε λίγα τετραγωνικά με τον διπλανό να μας χουφτώνει και όχι τίποτα άλλο να μη το κάνει και επίτηδες! Έλεος … απολαύστε τη χώρα μας…τις παρέες σε μέρη όπου στην τελική μπορείς και να συζητήσεις (ναι, ναι γίνεται κι αυτό σε βραδινή έξοδο!)

‘Ήδη έχουν αρχίσει να μας βομβαρδίζουν για το πόσο χάλια θα είναι ο φετινός χειμώνας, θα έρθουν λοιμοί και καταποντισμοί, ο πυρήνας της γης θα σταματήσει να γυρνάει , όλοι οι πλανήτες θα βάλουν στόχο την πλ. Συντάγματος και ο κόσμος θα καταστραφεί το Δεκέμβρη. Ναι…οκ…τι θα λέγατε μέχρι να γίνουν όλα αυτά να κλείναμε τα ρημαδο-ραδιόφωνα και τις κωλο-τηλεοράσεις…ν αφήναμε τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς να μαλλιοτραβιούνται μόνοι τους και εμείς απλά να ζούσαμε τη στιγμή μας; Την κάθε μας στιγμή… ή έστω όσες περισσότερες μπορούμε.

Αυτή είναι η ευχή μου για το χειμώνα που έρχεται..μη μασάτε. ‘Όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα αν το θέλουμε και το πιστεύουμε…