Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

ΖΩΗ ΠΚ και ΜΚ (προ κρίσης και μετά κρίσης)

Τους τελευταίους μήνες η ατάκα «όχι άλλο κάρβουνο» μου έρχεται συνέχεια στο μυαλό.
Ο λόγος; Απλός…αν ξανακούσω για «ύφεση», «οικονομική κρίση», «τρόικα» και όλες αυτές τις κονσερβοποιημένες φράσεις ειλικρινά θα βάλω τις φωνές.


Δεν χρειάζεται κάποιο παπαγαλάκι να μου θυμίζει ότι η αγοραστική μου δυνατότητα μειώθηκε. Το αντιμετωπίζω.
Δεν χρειάζεται να μου λένε πόσο δύσκολη έγινε η ζωή…το ζω.
Δεν χρειάζεται να μου λένε πως η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο…το νιώθω από τους φίλους μου και τον κόσμο γύρω μου.
Σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι σε «στρουθοκαμηλισμό». Όχι…αυτό θα ήταν ανόητο. Αλλά όμως… κάτι θα μπορώ να κάνω από το κλειστώ μέσα να βλέπω ένα χαζοκούτι ή να μιζεριάσω!!
Σίγουρα υπάρχουν πράγματα που μπορείς να κάνεις χωρίς να χρειάζεσαι μια περιουσία. Ανοίγοντας περιοδικά διαβάζεις για το πόσο ωραίο είναι ένα ταξίδι στο Ντουμπάι, στη σουίτα των 3000$...χμμμ οκ…μπορείς να μου πεις τι να κάνω με 30ε όμως ή με 3Ε; Εδώ σε θέλω. Απάντηση; Πολλά…
Τον τελευταίο καιρό μείωσα εξόδους αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο δε μένω και καθόλου μέσα. Τί εννοώ; Δεν χρειάζεται να πάω στο club ή στο ακριβό εστιατόριο…όπου ούτε ν ακούσω τους φίλους μου μπορώ αλλά ούτε και να φάω άνετα μόνο και μόνο επειδή σκέφτομαι το λογαριασμό…ακόμα θυμάμαι το ένα ποτήρι κρασί και μια σαλάτα 48ε!
Πάρα πολύ απλά πίνω το κρασί μου και τρώω τον άμπακο στο σπίτι μου μαζί με φίλους ή στο σπίτι φίλων μου τις ημέρες που το ταμείο είναι τελείως μείον.
Το αγαπημένο μας στέκι ήταν ένα μπαράκι δίπλα στη θάλασσα. Ακόμα είναι…μόνο που το μπαράκι αντικαταστάθηκε από τη μαρίνα και το ποτό από μπύρες. Κόστος; 3ε. Και αν ακούγεται μίζερο γιατί δε το δοκιμάζετε και ελάτε μετά να μου πείτε.
Υποθέτω πως όλοι έχουμε τσακωθεί πάνω από ένα λογαριασμό…χαρακτηριστικό των Ελλήνων, για το ποιος θα πληρώσει…κάπως έτσι είναι και τώρα..σήμερα έχω εγώ αύριο εσύ (αύριο εχω εγώ...λέμε τώρα!).
To καλοκαίρι που μόλις πέρασε αρκετοί από εμάς αναγκαστήκαμε να περάσουμε τις διακοπές μας με λίγα ή με ελάχιστα χρήματα (ή και καθόλου…!!). Και όμως …τελικά τι είναι αυτό που μας έμενε πάντα από τις διακοπές μας; Το πόσα ξοδέψαμε ή το πώς περάσαμε τελικά; Γιατί θα πρέπει όλα να τα συνδέουμε με μεγάλο οικονομικό κόστος; Μπάνιο έκανα κανονικότατα , έβγαινα επίσης κανονικότατα…χωρίς να ξοδεύω παραπάνω απ όσο μπορούσα…και αν στην αρχή με δυσκόλεψε κατέληξα να κάνω ότι πραγματικά μ άρεσε και τελικά να περάσω πιο ωραία. Αντί να τρέχουμε σε ξενοδοχεία όπου δε μπορείς να είσαι και άνετος μοιράσαμε μέρες σε σπίτια σε χωριά ή νησί.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήρατε το τρένο ή το αμάξι να κατεβείτε στην Πλάκα και να τριγυρίσετε στα σοκάκια , να καθίσετε σ ένα παραδοσιακό καφενείο απολαμβάνοντας μια μπύρα ή ότι σας αρέσει μιλώντας και γελώντας με την παρέα σας; Το κόστος μικρό αλλά όπως λέει και η διαφήμιση «ανεκτίμητο» ( η ειρωνεία είναι ότι αφορά πιστωτική!!).
Διάβαζα πρόσφατα για έναν manager ο οποίος τα παράτησε όλα και ζει χωρίς λεφτά…καλά ΟΚ είπαμε δεν έχω σκοπό να πάρω τα βουνά και να ζω μαζεύοντας χόρτα. Σίγουρα η ζωή μου γέμισε άγχος για το πώς να πληρώσω λογαριασμούς…αλλά γιατί εγώ θυμάμαι να έχω ακριβώς το ίδιο άγχος και πιο πριν;
Δε θέλω σε καμία περίπτωση ν ακουστώ ότι όλα είναι υπέροχα και πως τίποτα δε συμβαίνει. Το αντίθετο. Είναι πολύ δύσκολα. Και έχουμε δυο επιλογές. Κρυβόμαστε και περιμένουμε να περάσει ή περνάμε καλά όπως μπορούμε. Προτιμώ το δεύτερο.
Το κόστος ζωής έχει ανέβει…έλεος δηλαδή ένα εισιτήριο σινεμά 8ε; Ένα ποτό 7 με 10 ευρώ; Ε δε τους κάνω τη χάρη να πλουτίζουν εις βάρος μου.
Θυμάστε τις συναυλίες με free entrance; Γιατί να τις σνομπάρουμε; Επειδή είναι free ενώ για να ακούσω τον ίδιο άνθρωπο θέλω 30ε; Άκουσα από φίλο πως δεν αντέχει τον συνωστισμό. Ναι…δίκιο έχει. Στις συναυλίες που πληρώνεις έχει απίστευτη άνεση…δε σε πατάει κανείς..πλάκα κάνουμε έτσι;!
Υπάρχει ένα site www.tzaba.gr. Πάρτε ιδέες ή ακόμα καλύτερα βρείτε τις δικές σας βάση των δικών σας ρυθμών και όρεξης.
Στο κείμενο αυτό σκεφτόμουν να αναφερθώ στο τι μπορείτε να κάνετε με λίγα λεφτά. Μπορώ να σας δώσω κι άλλες ιδέες αλλά θα είναι οι δικές μου. Γιατί να μη σκεφτείτε τι σας αρέσει και να το προσαρμόσετε; Τη γενική ιδέα την καταλάβατε ελπίζω. Δεν έχουν όλα τα όμορφα πράγματα κόστος…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου