Υποθέτω πως οι περισσότεροι από εμάς θυμούνται Χριστούγεννα χωρίς σχολείο αλλά με κάλαντα…εποχές ε; Τα δικά μας λεφτά (αφορολόγητα!) με χαβαλέ και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Μέρες με δώρα και με την οικογένεια σου γύρω σου.
Στις χριστουγεννιάτικες ταινίες βλέπουμε για ανθρώπους που βρίσκουν ξανά το πνεύμα των Χριστουγέννων παρά τις αντιξοότητες της ζωής απλά και μόνο χάνοντας και ξαναβρίσκοντας κάτι που θεωρούν δεδομένο. Κλασικό παράδειγμα «it’s a beautiful life» του Frank Capra .Και τελικά αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κάνει τα Χριστούγεννα τόσο μαγικά; Γιατί μη μου πείτε ότι δε νιώθετε λίγο πιο συναισθηματικοί αυτή την εποχή…και αυτό το λέει άτομο που τα Χριστούγεννα πλέον ισοδυναμούν με μελαγχολία. Κι όμως κάπου μέσα μου υπάρχει ακόμα το παιδάκι που περιμένει πως και πως αυτή την εποχή. Που ξυπνάει το πρωί των Χριστουγέννων και περιμένει να βρει ένα δώρο στο δέντρο και ας είναι και μια σοκολάτα. Και να πιστεύει ότι την έφερε ο Αγιος Βασίλης και ας ξέρει πια ότι οι γονείς του τού την κάναν και όχι ένας τύπος με γένια. Αλλά αυτή είναι η μαγεία. Όχι για την ψευτο γκλαμουριά και για το που θα κάνω ρεβεγιόν…αλλά γι αυτό το «πνεύμα» που για τον καθένα σημαίνει κάτι διαφορετικό. Πόσοι από εσάς θυμάστε το Μινιόν; Την Αθήνα ή την πόλη που μεγαλώσατε τα Χριστούγεννα; Χωρίς τα ανόητα κόλπα δημαρχέων για το μεγαλύτερο δέντρο. Απλά τις βόλτες στην απλοϊκά στολισμένη μα τόσο όμορφη πόλη; Ρε γαμώτο λες να γέρασα τόσο; Γιατί νιώθω πως ακούγομαι (οκ οκ διαβάζομαι…) ετσι;
Προσπαθώ να σκεφτώ τι θα κάνω διαφορετικά φέτος…χωρίς τη δυνατότητα να ξοδέψω χρήματα που ούτε τα προηγούμενα χρόνια μου περίσσευαν…βασικά δε θα κάνω τίποτα διαφορετικό. Και φέτος θα στολίσω το πλαστικό μου δεντράκι (έλεος γιατί να κόβω αληθινό;;;) με κάποια καινούρια στολίδια αλλά κυρίως με στολίδια που έχω ήδη. Αν είναι κάτι που περιμένω είναι να βγω βόλτα να χαζέψω…δε με νοιάζει να αγοράσω. Αυτό που απολαμβάνω είναι ο καφές μετά τη βόλτα. Μετά σπίτι με τους φίλους μου σε μια κουζίνα όπου όλοι θα φτιάξουν κάτι…(είτε ξέρουν να μαγειρεύουν είτε όχι…αλλά τι να κάνεις…το τρως και λες και ότι το πέτυχε…Χριστούγεννα βλέπεις!). Μετά επιτραπέζια και παντομίμα. Απλά πράγματα αλλά δε τα αλλάζω με όλα τα σούπερ ντούπερ πράγματα που πρέπει να πάρω δάνειο για να τα κάνω. Αν τελικά το μόνο που θα κάνεις τα Χριστούγεννα είναι να σκας για το που θα πας σε τι διαφέρει από ένα οποιοδήποτε Σαββατόβραδο; Εξαιρώντας βέβαια το διπλό λογαριασμό και το απίστευτο στριμωξίδι.
Φοβάμαι ότι αυτό το κείμενο θα μοιάζει με το προηγούμενο… η αισιόδοξη πλευρά της ζωής (χμμ…λες και είμαι διαφήμιση καναλιού για το πρόγραμμα του). Πως μπορείς να είσαι αισιόδοξος όταν όλα γύρω σου προσπαθούν να σε πείσουν πως δε πρέπει; Απαγορεύεται να χαμογελάς , να ονειρεύεσαι , να ζεις , να γλεντάς , να πέφτεις στο πάτωμα από τα γέλια, να τσακώνεσαι, να συμφιλιώνεσαι , να κλαίς, να θυμώνεις και τέλος πάντων όλα αυτά που σημαίνουν ότι ΖΕΙΣ. ΓΙΑΤΙ;;;;
Όλοι χρωστάμε αλλά χρήματα…όχι την ζωή μας. Και εννοείται πως δε θα αρχίσω τα ανόητα κλισέ «μα υπάρχουν και χειρότερα» …τι λες ρε παιδί μου αλήθεια; Χαίρω πολύ το ξέρω. Αλλά του καθενός η ζωή το κρίνει αυτό .Δε μπορώ να πω σ έναν άνθρωπο που νιώθει ότι του κόβουν την αναπνοή «κουράγιο υπάρχουν και χειρότερα». Όχι. Αρνούμαι πως το λένε;
Δείτε λίγο μέσα σας. Σκεφτείτε τι πραγματικά είναι σημαντικό για εσάς. Ποιοι άνθρωποι σας ομορφαίνουν τη ζωή. Ποια πράγματα σας κάνουν να ξεφεύγετε; Τι γουστάρετε στην τελική να κάνετε; Γιατί αυτό είναι Χριστούγεννα. Όχι το πόσα δώρα θα πάρετε ή το πόσα θα ξοδέψετε αλλά το να δακρύσετε από αυτό που θα νιώσετε…να είναι κάτι τόσο όμορφο που η ψυχή σας θα νιώσει τόσο γεμάτη που θα κυλήσει δάκρυ.
Κάντε κάτι απλό αλλά κάντε το με αυτούς που θέλετε και δείτε το να μεταμορφώνεται σε κάτι …ΜΑΓΙΚΟ. Και όπως θα έλεγε ο little Tim “Μerry Christmas everyone!!”
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου