Απόβραδο μιας «ανοιξιάτικης» ημέρας…καλά δε παίρνω και όρκο για το «ανοιξιάτικη» γιατί μεταξύ μας το κοντομάνικο σήμερα ήταν πολύ μα πολύ κακή επιλογή!
Κοιτάω τις αναρτήσεις…συγνώμη αλλά από πέρυσι έχω να γράψω;;;!! Από Χριστούγεννα Πάσχα ξαναγράφω;;;;!! Καλά πάμε!!!
Τι στην ευχή έκανα τόσο καιρό; ‘Ελα μου ντε…κάτσε να σκεφτώ. Τίποτα αξιόλογο μάλλον αφού δε κατάλαβα πότε πέρασε ο καιρός έτσι…ψέμματα. Θεσσαλονίκη…Γαλάνη. Υπέροχη απλά..συνήλθα ο άνθρωπος.
Τώρα τι μ έκανε να γράψω…τα γνωστά. Συναντήσεις…αυτές οι παλιο-συναντήσεις που λες ανάθεμα την ώρα που πήγα για καφέ!Τί το θες παιδάκι μου τον καφέ αφού σε χαλάει το μέρος;;
Ολη μέρα χθες είχα ΤΑ νεύρα…απαπα…ΕΞΑΛΛΗ όπως λέει και ο Αντώνης.
Τώρα γιατί…εε οι κλασικοί λόγοι...οχι δε θα τους αναφέρω, σάμπως νοιάζουν και κανένα; Πάντως μου πέρασαν…πως ; …κουβέντα με φίλους. Αυτό τελικά είναι και το μυστικό έτσι; Είτε νιώθουμε άσχημα, είτε πονάμε, είτε χαιρόμαστε, είτε είμαστε για ανεξήγητο λόγο νευριασμένοι γυρίζουμε εκεί που μας καταλαβαίνουν.
Γκρινιάζουμε, χτυπιόμαστε και τελικά ηρεμούμε μέχρι την επόμενη φορά.
Γιατί μεταξύ μας θέλω να υπάρξει επόμενη φορά. Είπαμε αυτές οι συναντήσεις μας κάνουν χάλια αλλά θυμόμαστε ότι μας κάνουν χάλια και άρα προσπαθούμε να μη ξαναγίνουμε με το ίδιο άτομο χάλια..βγάλατε νόημα; Αν ναι μπράβο σας γιατί εγώ όχι!
Ένα ξέρω…τα έχω κάνει χάλια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου